آیه ۳۵ سوره کهف

سوره کهف(الكهف)، آیه ۳۵ · جزء ۱۵ · صفحه ۲۹۸

وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَٰذِهِ أَبَدًا

و در حالی که نسبت به خود ستمکار بود، در باغ خویش گام نهاد، و گفت: «من گمان نمی‌کنم هرگز این باغ نابود شود!

معنی کلمات و عبارات
«مَآ أَظُنُّ»: گمان نمی‌برم. باور ندارم. «تَبِیدَ»: نابود شود. از میان رود. از مصدر بَیْد و به یاد، به معنی فنا و هلاک. «هذِهِ»: این باغ. چه بسا مراد تسمیه کلّ به اسم جزء بوده و مقصود این جهان، و مرجع (مِنْها) در آیه بعد هم (جَنَّة) یا (حَیَاة) باشد.
نزول

سال ۱۲ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

در آن زمان چه می‌گذشت (۱ رویداد)
نکات آیه
۱- مرد ثروت مند، با دلى آکنده از غرور، به دارایى خویش، به باغ پرنعمت خود، گام نهاد. «و دخل جنّته و هو ظالم لنفسه قال» ۲- خودبرتربینى و تحقیر دیگران، ظلم بر خویشتن است. «أنا أکثر منک مالاً و أعزّ نفرًا ... و دخل جنّته و هو ظالم لنفسه» ۳- فریفتگى به جلوه هاى مادّى دنیا، ستم انسان بر خویش است. «أکثر منک مالاً و أعزّ نفرًا ... و هو ظالم لنفسه» ۴- قرار گرفتن در متن نعمت هاى سرشار مادّى، زمینه غرور و انحطاط روحى و بینشى و اخلاقى انسان است. «و دخل جنّته و هو ظالم لنفسه» ۵- آسیب و زیان ناسپاسى توانگران در برابر نعمت هاى الهى، دامنگیر خود ایشان است. «فقال ... أنا أکثر منک مالاً و أعزّ نفرًا ... و هو ظالم لنفسه» ۶- تحقیر تهیدستان و افراد بى مال و منال، و غرور و سرمستى به اموال و امکانات، در حقیقت، تباه ساختن و سقوط دادن خویش است. «فقال ... أنا أکثر منک مالاً و أعزّ نفرًا ... و هو ظالم لنفسه» ۷- ثروت مند مغرور، باغ و بوستان و نعمت هاى خود را جاودانه و فناناپذیر مى پنداشت. «قال ما أظنّ أن تبید هذه أبدًا» «تبید» از «بید» به معناى هلاک و نابود شدن است. ۸- انسان، به زوال پذیرى نعمت هاى مادّى، باید توجه داشته باشد و به آن ها مغرور نشود. «فقال ... أنا أکثر منک مالاً و أعزّ نفرًا ... و هو ظالم لنفسه قال ما أظنّ أن تبید هذه أبدًا» ۹- ثروت مندان و قدرت مندان، در خطر پندار جاودانگى نعمت ها در دنیایند. «أنا أکثر منک مالاً ... قال ما أظنّ أن تبید هذه أبدًا» داستان مذکور در آیه، چه واقعى باشد و چه سمبلیک، بیان خصلت هاى آدمى و واکنش هاى او در شرایط مختلف است. از جمله این خصلت ها آن است که وقتى در اوج رفاه قرار گیرد و اموال خود را در اطراف خود مشاهده کند، چنین مى پندارد که نعمت هاى اطراف او جاودانه هستند. ۱۰- غرور و استکبار، زمینه ساز انحراف در بینش و از موانع شناخت است. «أنا أکثر منک مالاً ... قال ما أظنّ أن تبید هذه أبدًا»
تفسیر (۸)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۷۱)
  • کفر و غرور ناشی از داراییها، عامل اسیب رسیدن به اقتصاد+۶ آیه
  • ملازم نبودن بهرهمندی و توسعه اقتصادی جوامع با حقانیّت و معنویّت انان+۶ آیه
  • مثال دو باغ انگور (نمونه) و نابودی ان بر اثر غرور، شرک و ناسپاسی صاحبش، مایه عبرت+۱۱ آیه
  • پندار باغدار متکبّر، نسبت به جاودانگی و فناناپذیری باغ و سرمایههای خویش+۳ آیه
  • سرگذشت باغدار متکبّر، سبب پند و عبرت دیگران+۱۰ آیه
  • غرور و فخرفروشی باغدار متکبّر، به علّت داشتن باغها، داراییها و افراد توانمند+۲ آیه
  • صاعقه اسمانی، باعث نابودی باغ+۲ آیه
  • غرور باغدار متکبّر، زمینه سوختن باغ وی به وسیله صاعقه+۴ آیه
  • تفاخر، موجب محرومیّت از نصرت+۵ آیه
  • تبدیل شدن بوستانهای زیبا و حاصلخیز به کویری خشک و بیحاصل، نتیجه کفر و فخر و مباهات به دیگران+۳ آیه
  • کثرت مال، از عوامل تفاخر برای انسان+۴ آیه
  • کثرت فرزندان، زمینه تفاخر برای دنیاگرایان+۲ آیه
  • غرور و خودپسندی پیامد تکاثر و افزونخواهی+۳ آیه
  • تفاخر باغدار متکبّر، زمینه نابودی تمامی محصولات باغ وی+۴ آیه
  • تفاخر باغدار متکبّر به امکانات خود+۲ آیه
  • کفر به خدا و قیامت، سبب تفاخر به امکانات خود+۴ آیه
  • برخورداری از امکانات و فراوانی مال و فرزند، زمینه تکبّر و غرور+۴ آیه
  • کیفر باغدار کافر و مغرور با نابودی سرمایه و محصولاتش، مایه پشیمانی و گرایش او به توحید+۴ آیه
  • جاودانه پنداشتن نعمتهای مادّی و دنیایی، موجب غرور ادمی+۱ آیه
  • انسان، شیفته ابدیّت و خواهان زندگی جاوید+۲ آیه
  • غرور، خودبینی، شرک و خدافراموشی باغدار متکبّر، سبب حسرت او+۷ آیه
  • دلبستگی و فریفتگی به مال و دارایی، سبب تاسّف و حسرت، هنگام از دست دادن ان+۳ آیه
  • کفر باغدار رفاه مند مغرور، سبب تبدیل شدن بوستانهای حاصلخیز وی به خاکی خشک و بی حاصل، با عذاب الهی+۴ آیه
  • شرک به خدا از سوی باغدار رفاه مند مغرور، عامل تبدیل شدن باغ وی به خاک، با نزول عذاب الهی+۴ آیه
  • کفر و فخرفروشی صاحبان باغ سوخته، عاملی برای از دست دادن بوستانهای خیر و حاصلخیز به کویر خشک+۳ آیه
  • رفاه و اسایش انسانها زمینه ساز انکار معاد+۶ آیه
  • توجّه به عوامل طبیعی به جای توجّه به خدا، از پیامدهای برخورداری انسان از رفاه+۹ آیه
  • شرک به پروردگار، زمینه از دست دادن رفاه و برخورداری از نعمتها+۴ آیه
  • کفر به افریدگار، موجب سلب رفاه+۷ آیه
  • اعتراف مرفّهان، هنگام احساس عذاب دنیوی و هلاکت به ظلم و ستم خویش+۱۰ آیه
  • تاسّف و پشیمانی مرفّهان، پس از احساس عذاب و هلاکت خویش+۱۰ آیه
  • عقیده مرفّهان به برتری خود بر دیگران به سبب برخورداری از امکانات گسترده مالی+۶ آیه
  • شرک به خدا، مصداق ظلم و ستمگری+۱ آیه
  • غرور و خودپسندی، از اثار شرکورزی به خدا+۲ آیه
  • سطحی بودن شناختهای مبتنی بر حدس و گمان و تخیّل+۳ آیه
  • مغرور شدن به مال و قدرت، از موانع شناخت صحیح+۱ آیه
  • ظلم، زمینه ساز انکار قیامت+۱ آیه
  • ظلم به نفس با تخیّل جاودانگی نعمتهای مادّی، از زمینه های زوال نعمتها+۱ آیه
  • تکذیب معاد، عملی ظالمانه و تکذیبگران معاد، مردمی ستم پیشه+۱ آیه
  • مشرکان، مردمی ستم پیشه و ظالم، به دلیل شریک قرار دادن برای خداوند+۲ آیه
  • خودبرتربینی و تحقیر دیگران، ظلمی به خود+۱ آیه
  • فریفتگی به جلوه های مادّی دنیا، ظلمی از ناحیه انسان به خویشتن+۱ آیه
  • تکذیب و انکار اخرت، ظلم، و موجب عذاب اخرتی+۱ آیه
  • ظنّ و پندار باغدار متکبّر، نسبت به جاودانگی و فناناپذیری باغ و سرمایه های خویش+۲ آیه
  • ظنّ و گمان باغدار متکبّر، به عدم برپایی قیامت+۲ آیه
  • ظنّ و گمان باغدار متکبّر، به جاودانگی باغ و ثروت خویش+۱ آیه
  • ظنّ باغدار متکبّر، به عدم برپایی قیامت+۱ آیه
  • شرک به خدا و سهیم دانستن غیر خدا در امور، سبب از دست دادن باغات و مظاهر ابادانی+۳ آیه
  • ظلم امّتهای پیشین، باعث ویرانی سرزمینهای اباد انان+۱ آیه
  • برخورداری از امکانات زندگی و رفاهی، مایه غرور و سرمستی+۱۰ آیه
  • غفلت باغدار متکبّر از خدا و انکار معاد، موجب نزول عذاب و از دست دادن نعمت الهی+۴ آیه
  • رفاه و اسایش، زمینه ساز غفلت از یاد خدا+۵ آیه
  • مباشرت مؤمن عارف فقیر، با ثروتمند مغرور ناسپاس+۴ آیه
  • قدرتمندی، زمینه انکار معاد+۲ آیه
  • قدرتمندی، زمینه ظلم به خویشتن+۱ آیه
  • بهره مندی از قدرت مالی، زمینه ای برای غرور و تفاخر+۷ آیه
  • سوء استفاده از قدرت، زمینه زوال ان+۴ آیه
  • برخورداری باغدار متکبّر از قدرت و امکانات، عاملی برای جاودانه دانستن باغهای خود+۲ آیه
  • توجّه به مشیّت نافذ و قدرت قاهر خداوند، بازدارنده ادمی از مغرور شدن به اموال دنیا و ابدی پنداشتن ان+۶ آیه
  • انکار قیامت از سوی باغدار متکبّر، سبب پندار جاودانگی باغ خود+۴ آیه
  • غرور و خودبینی باغدار متکبّر، از عوامل نابودی کشاورزی وی+۳ آیه
  • کفر و غرور ناشی از داراییها، عامل اسیبهای اقتصادی+۴ آیه
  • برخورداری از رفاه و اسایش، زمینه گرایش به کفر+۵ آیه
  • غرور ناشی از داراییهای کافران، عامل اسیب رسیدن به اقتصاد+۷ آیه
  • ثروت و مال فراوان، زمینه ناسپاسی در برابر نعمتهای الهی+۵ آیه
  • کثرت مال و فرزند، از مهمترین ارزشها، در نظر دنیاگرایان+۱ آیه
  • جاودانگی نعمتها در دنیا، مورد ادعای مترفان+۱ آیه
  • اجتناب از تکبر و فخرفروشی در رفتار و معاشرت با دیگران امری پسندیده+۲ آیه
  • خود برتربینی و تحقیر دیگران، نوعی ظلم بر نفس
  • ظلم به نفس به شکل خود برتربینی، زمینه بروز انکار قیامت+۱ آیه
  • اتش ظلم به نفس، در قالب خود برتربینی دامنگیر خود انسان+۲ آیه
واژه‌ها