تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ ما کانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ (161) ترجمه‌ و نيست روا بر پيغمبرى که خيانت کند و کسيکه خيانت کند ميآيد با آنچه خيانت کرده روز قيامت پس داده ميشود بهر کس آنچه را کسب نموده و جلد 1 صفحه 525 آنها ستم کرده نمى‌شوند.. تفسير پيغمبر بايد معصوم باشد چه رسد بآنکه خيانت کند ولى پيغمبر ما از اين مردم ناسزاها شنيد و اذيت‌ها کشيد که فرمود هيچ پيغمبرى بقدر من اذيت نشده از آن جمله آنکه قمى فرموده در جنگ بدر از بين غنائم قطيفه سرخى مفقود شد و از بين اصحاب مردى گفت آن قطيفه چه شد گمانم آنستکه پيغمبر برداشته باشد پس اين آيه نازل شد و مرد ديگرى آمد گفت فلانى قطيفه را برداشته و در فلان جا دفن نموده پس بامر پيغمبر آنموضع را حفر نمودند و قطيفه را بيرون آوردند و در مجالس از حضرت صادق (ع) روايت نموده که رضاى مردم بدست نمى‌آيد و جلو زبان آنها را نمى- شود گرفت آيا نسبت ندادند به پيغمبر در جنگ بدر که از غنائم براى خود آنقطيفه را برداشت تا خداوند آشکار کرد آنرا و مبرى ساخت پيغمبر خود را از خيانت و اين آيه را نازل فرمود و کسيکه خيانت کند وارد ميشود در صحراى محشر بآنچه خيانت نموده در حالتى که او را بگردن خود حمل نموده باشد و قمى از حضرت باقر (ع) نقل نموده که آنچيز را روز قيامت در آتش مى‌بينند پس او را وادار مى‌کنند که برود در آتش و آنچيز را بيرون بياورد پس وفا کرده ميشود جزاى هر کس مناسب با عمل او و بکسى ظلم نميشود که از ميزان ثواب کسى کاسته يا بر مقدار عقاب او افزوده شود و اين بمنزله دليل است از براى آنکه خائن را بقدر خيانت او عقاب مى‌کنند تا نه بر او ظلم شده باشد نه بر کسانيکه نسبت بآنها خيانت شده است.