تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ کَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ (162) ترجمه‌ آيا کسى که پيروى کرد رضاى خدا را مانند کسى است که رجوع نمود بخشمى از خدا و جايگاه او جهنم است و بد است آنجاى بازگشت.. تفسير يعنى آيا کسيکه قدم جز براى رضاى خدا برنميدارد و معصوم است مانند کسى است که معصيت کار است در احتمال خيانت نسبت باو خير ممکن نيست صدور معصيت از معصوم و از حضرت صادق (ع) روايت شده که آنانکه متابعت رضاى خدا را نمودند ائمه عليهم السلامند و آنانکه رجوع بغضب الهى کردند کسانى هستند که منکر حق على (ع) و ما ائمه از اهل بيت شدند و باين جهت بغضب خدا گرفتار گشتند.