قرآن بارها تأکيد کرده که انسان، هنگام مواجهه با خطر و گسستن وسايل مادّى، رو به خدا مى‌آورد و او را از عمق جان صدا مى‌زند، در دريا وقتى گرفتار امواج مى‌شود يا وقتى عذاب مى‌آيد، اظهار ايمان مى‌کند.
اينجا نيز وقتى آن شخص با باغ سوخته‌اش روبرو شد و فريادرسى نداشت، فهميد که ولايت حقّ، مخصوص خداى يکتاست. «هُنالِکَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ»
کلمه‌ى «ولايت» در اين آيه، به معناى قدرت و نصرت مى‌باشد.