تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا کَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ کانَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً «45»
و (اى پيامبر!) براى آنان زندگى دنيا را مثَل بزن که (در ناپايدارى) همچون آبى است که از آسمان فرو فرستاديم، پس گياه زمين به وسيلهى آن (چنان رشد کند وانبوه شود که) در هم فرو رود، پس ناگهان خشک شود، آن چنان که بادها پراکندهاش کنند و خداوند بر هر چيزى تواناست.