1- جلوهى مال وفرزند تنها در دنياست، در آخرت، ثروت وفرزند، سودى نمىبخشد. «زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا»
2- آنان که امکانات مادى دارند مغرور نشوند. آنان هم که ندارند، مأيوس نباشند.
الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ ... وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ
3- مال و فرزند، ماندگار نيست، به چيزى بينديشيم و دل ببنديم که باقى است.
«الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ»
4- در پيشگاه خداوند، هيچ عمل صالحى محو نمىشود و پاداشها تضمين شده است. «وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ ثَواباً»
5- ارزش کارهاى نيک را همه نمىدانند. بيشتر مردم خير و ارزش را در کاميابىهاى مادّى مىپندارند. «خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ»
6- پاداش و کيفر، لازمهى تربيت و از شئون ربوبيّت است. «عِنْدَ رَبِّکَ»
7- تنها به پاداش فکر نکنيد، به آيندهى پايدار هم بينديشيد. «خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلًا»
8- در ارشاد و تربيت، از آرزوها واميدهاى مردم استفاده کنيم. «خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلًا»