تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَوَجَدا عَبْداً مِنْ عِبادِنا آتَيْناهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً «65»
پس (در آنجا) بندهاى از بندگان ما را يافتند که از جانب خود، رحمتى (عظيم) به او عطا کرده بوديم و از نزد خود علمى (فراوان) به او آموخته بوديم.