نه انبيا فراموشکارند، نه فراموشى قابل انتقاد و مؤاخذه است. بنابراين در جملهى «لا تُؤاخِذْنِي بِما نَسِيتُ»، مراد از نسيان، رها کردن قرار تبعيّت و سکوت، به دليل کارهايى بود که به نظر موسى خلاف شرع مىآمد.
جلد 5 - صفحه 205
«ارهاق»، هم به معناى فراگير شدن با قهر و غلبه است و هم به تکليف کردن به کار سخت گفته مىشود.
از کلمهى «غلام» و «زَکِيَّةً» استفاده مىشود که نوجوان به تکليف نرسيده بود. کلمه «نکر» از «امر» شديدتر است، زيرا در مورد سوراخ کردن کشتى فرمود: «شَيْئاً إِمْراً»، ولى در مورد کشتن نوجوان فرمود: «شَيْئاً نُکْراً».