تفسیر نور (محسن قرائتی)
حَتَّى إِذا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَها تَطْلُعُ عَلى قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِها سِتْراً «90»
تا آنکه به محلّ طلوع خورشيد رسيد، آن را چنان يافت که بر قومى طلوع مىکند که جز خورشيد براى آنان پوشش وسايهبانى قرار نداده بوديم.