سوره کهف(الكهف)، آیه ۹۰ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۰۳
حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتْرًا
تا به خاستگاه خورشید رسید؛ (در آن جا) دید خورشید بر جمعیّتی طلوع میکند که در برابر (تابش) آفتاب، پوششی برای آنها قرار نداده بودیم (و هیچ گونه سایبانی نداشتند).
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۶۰–۱۰۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۳–۱۰۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۳–۱۰۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۳–۱۰۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۳–۱۰۹ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۹۰ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۹۰ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۹۰ - تفسیر روان جاوید
آیات ۸۹–۹۱ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۹۰
روایات و احادیث
۷- «عن أمیرالمؤمنین(ع): ... انّ ذاالقرنین ورد على قوم قد أحرقتهم الشمس و غیّرت أجسادهم و ألوانهم حتّى صیّرتهم کالظلمة ; از امیرالمؤمنین(ع): روایت شده: همانا، ذوالقرنین، به قومى رسید که تابش خورشید، آنان را سوزانده و موجب تغییر بدن و تغییر رنگ شان شده بود، به گونه اى که آنان را (در سیاهى) به مانند پاره اى از تاریکى درآورده بود». [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۲، ص ۳۴۲، ح ۷۹; نورالثقلین، ج ۳، ص ۲۹۸، ح ۲۱۵.] ۸- «عن أبى جعفر(ع) فى قول اللّه «لم نجعل لهم من دونها ستراً. کذلک» قال: لم یعلموا صنعة البیوت ; از امام باقر(ع) درباره این سخن خدا: «لم نجعل لهم من دونها ستراً. کذلک» روایت شده: آن قوم صنعت خانه سازى را نمى دانستند». [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۲، ص ۳۵۰، ح ۸۴; نورالثقلین، ج ۳، ص ۳۰۶، ح ۲۲۲.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۵)
- روبه رو شدن ذوالقرنین با مردمی بادیهنشین، در سفر به مشرق+۱ آیه
- نااگاهی بادیهنشینان عصر ذوالقرنین، از چگونگی خانهسازی
- نااشنایی مردم شرق سرزمین ذوالقرنین، با بنّایی و ساختمانسازی+۱ آیه
- ساکنان شرق سرزمین پیشروی ذیالقرنین مردمی فاقد تمدّن و فرهنگ
- گروهی از مردم عصر ذوالقرنین، انسانهای جاهل و نااگاه+۲ آیه
- حمایت ذوالقرنین از محرومان، در ایّام حکومتش+۸ آیه
- انحصار پوشش برخی مردم زمان ذوالقرنین، به تابش خورشید، نشانگر بی اطّلاعی انها از صنعت ساخت و ساز منازل
- تابش مستقیم خورشید بر بدن برخی مردم، نشانه بی سرپناهی و بی پوشاکی انان
- انسانهای وحشی و نااشنا با صنعت لباس و خانه سازی، در دوران ذوالقرنین
- سفر دوم ذوالقرنین، به شرق سرزمین خود
- نااشنایی مردم شرقِ سرزمین ذوالقرنین، به صنعت خانه سازی
- نااشنایی مردم شرقِ سرزمین ذوالقرنین، به صنعت لباس دوختن
- مواجهه ذوالقرنین در سفر دوم، به شرق سرزمین خود، با قومی بی تمدّن و بدون پوشش
- مواجهه ذوالقرنین در سفر دوم به شرق سرزمین خود، با قومی بی تمدّن و بدون پوشش
- متفاوت بودن زبان منطقه شمالی در عصر ذوالقرنین، با زبانهای زنده ان روز+۲ آیه
- زبان منطقه شمالی در عصر ذوالقرنین، دور از زبانهای زنده ان روز+۲ آیه
- روبه رو شدن ذوالقرنین با مردمی بادیه نشین، در سفر به مشرق+۱ آیه
- بازگویی سفر ذوالقرنین به شرق و غرب، نمودی از احاطه علمی خدا بر زوایای زندگی او+۸ آیه
- استفاده ذوالقرنین از قدرت و امکانات خدادادی، برای سفرهای خود+۵ آیه
- حرکت ذوالقرنین به سوی مشرق زمین+۲ آیه
- مردم مشرق سرزمین، مردمی بدوی، هنگام ورود ذیالقرنین بر انان+۱ آیه
- ساکنان مشرق سرزمین ذیالقرنین، مردمی فاقد تنپوش و سرپناه+۱ آیه
- مردم شرق سرزمین ذیالقرنین، دارای تمدّنی ابتدایی نسبت به مردم مغرب زمین، در زمان ذوالقرنین+۲ آیه
- قرابت زبان مردم مشرق زمین، در لغت، با زبان ذوالقرنین+۲ آیه
- تابش مستقیم نور خورشید بر بدن بعضی مردم زمان ذوالقرنین در مشرق زمین، به علت بی سرپناهی و بی پوشاکی انان+۱ آیه