تفسیر نور (محسن قرائتی)
آتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ حَتَّى إِذا ساوى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قالَ انْفُخُوا حَتَّى إِذا جَعَلَهُ ناراً قالَ آتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْراً «96»
پارههاى آهن براى من بياوريد تا آنگاه که ميان دو کوه (با انباشتن پارههاى آهن) برابر شد، گفت: بدميد؛ تا وقتى که آن را (مانند) آتشى گرداند، گفت: مس گداخته و آب شده بياوريد تا روى آهنها بريزم.