نکته‌های تفسیر نور

خارج کردن مردم از ظلمات به نور، در قرآن بارها تکرار شده است؛ گاهى به خدانسبت داده شده. «اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ» «1» گاهى به پيامبران نسبت داده شده. «أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ» «2» وگاهى به کتاب نسبت داده شده است. «کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْکَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ» تشبيه کفر و تفرقه و جهل و شرک و شک به «ظلمات» بخاطر آن است که انسان در آن حالت‌ها متحيّر است، مثل زمانى که در تاريکى به سر مى‌برد. نور وسيله بينايى، بيدارى، حرکت ورشد است همانگونه که همه‌ى اينها در کتاب آسمانى و راه خدا موجود است. کِتابٌ‌ ... إِلَى النُّورِ ... إِلى‌ صِراطِ الْعَزِيزِ «1». بقره، 257 «2». ابراهيم، 5. جلد 4 - صفحه 383