بستن راه خدا به يک يا دو موردِ خاصّ منحصر نيست، بلکه تبليغات ناروا، گناه علنى، ترويج ابزار فساد و غفلتآور، القاى شبهه، ايجاد اختلاف، نشريّات و فيلمهاى گمراه کننده، بد معرّفى کردن دين حقّ، معرّفى نااهلان به عنوان الگوى دين و دهها نمونهى ديگر از مصاديق بستن راه خداست.
کاميابى از دنيا جايز است، امّا ترجيح دنيا بر آخرت خطرناک است، زيرا دنياگرايى مانع عبادت، انفاق، جهاد، کسب حلال، صداقت و انجام تکاليف شرعى مىشود.