پیام‌های تفسیر نور

1- دنياگرايى، زمينه‌ى کفر، مبارزه با دين و ضلالت است. يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا ... وَ يَصُدُّونَ‌ ... فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ 2- سرچشمه‌ى گمراهى‌ها عملکرد خود انسان است. «يَسْتَحِبُّونَ‌، يَصُدُّونَ‌، يَبْغُونَها» 3- انسان اختيار دارد و مى‌تواند راهى را بر راه ديگر ترجيح دهد و انتخاب کند. «يَسْتَحِبُّونَ» 4- کفّار سه مرحله را طى مى‌کنند: اوّل خودشان با دنياگرايى منحرف مى‌شوند. «يَسْتَحِبُّونَ» آنگاه با اعمالشان ديگران را از راه باز مى‌دارند. «يَصُدُّونَ» سپس با تمام توان مسير حقّ‌طلبان را منحرف مى‌کنند. «يَبْغُونَها» 5- روحيّه‌ى کفر، عامل انحراف طلبى است. وَيْلٌ لِلْکافِرِينَ‌ ... يَبْغُونَها جلد 4 - صفحه 385 6- گمراهى، درجات و مراحلى دارد و هر چه عميق‌تر شود رجوع به حقّ مشکل‌تر مى‌شود. «ضَلالٍ بَعِيدٍ»