1- قانون و مکتبِ کسى قابل پيروى است که جهان را آفريد و هستى از اوست «کِتابٌ أَنْزَلْناهُ- لَهُ ما فِي السَّماواتِ»
2- انکار خدايى که همه چيز از آنِ اوست، به او ضرر نمىزند، مايه کيفر کفّار است. «وَيْلٌ لِلْکافِرِينَ مِنْ عَذابٍ»
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 384