1- همهى انبيا، گرفتار مخالفان بودند. «قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ»
2- تهديد و تبعيد، سياست زورگويانِ بىمنطق است. لَنُخْرِجَنَّکُمْ ...
3- کفّار نمىخواهند مؤمنان هويّت مستقلّى داشته باشند. «لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا»
4- تهديد را بايد با تهديد پاسخ داد. «لَنُخْرِجَنَّکُمْ- لَنُهْلِکَنَّ»
5- دليل هلاکت ظلم است، نه کفر. کَفَرُوا ... لَنُهْلِکَنَّ الظَّالِمِينَ
6- ظلم، دوام ندارد و ظالم، عاقبت نابود مىشود. «لَنُهْلِکَنَّ الظَّالِمِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 398