1- کفّار، زمين را منطقهى قدرتنمايى خود مىدانند، غافل از آن که حکومت زمين به دست انبيا و مؤمنان مىرسد. در برابر تهديد کفار: «لَنُخْرِجَنَّکُمْ مِنْ
«1». صافّات، 173.
«2». صافّات، 171، 172.
«3». انبياء، 105.
«4». بقره، 165.
جلد 4 - صفحه 399
أَرْضِنا» وعده خداوند: «لَنُسْکِنَنَّکُمُ الْأَرْضَ»
2- خداوند به اولياى خود وعدهى پيروزى داده است. «لَنُسْکِنَنَّکُمُ»
3- انبيا تنها براى بيان احکام و موعظه نيامدهاند، براى حکومت نيز آمدهاند.
«لَنُسْکِنَنَّکُمُ»
4- شرط پيروزى بر ستمگران، داشتن تقواست. «خافَ مَقامِي وَ خافَ وَعِيدِ»
5- از تهديد کفّار نترسيد که مىگويند: «لَنُخْرِجَنَّکُمْ» از تهديد خدا بترسيد که مىفرمايد: «خافَ وَعِيدِ»