تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْکُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ «19» بعد از آن غرض از خلقت را بيان فرمايد که ايمان و طاعت است نه کفر و معصيت بقوله: أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِ‌: آيا نديدى اى بيننده، يا ندانستى اى بنده که بتحقيق خداى تعالى بيافريد آسمانها و زمينها را بر وجهى که حق و حکمت و مصلحت مقتضى آن است نه بر وجه باطل يا عبث بدون غرض صحيح، بلکه معلل به غرض، و آن عبارت از ستايش و پرستش است‌ «1» سوره فرقان آيه 23. جلد 7 - صفحه 38 لقوله‌ (وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ) «1». إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْکُمْ‌: اگر بخواهد خداى تعالى و حکمت سبحانى اقتضا کند، ببرد شما را اى کفار و معدوم گرداند همه شما را. وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ: و بيارد خلق نو و تازه‌اى بجاى شما که مثل شما نباشد در کفر و تکذيب، بلکه همه مؤمن مصدق باشند.