نکته‌های تفسیر نور

در بهشت به هر سو بنگرى، سلام است: سلام از طرف خداوند، به اهل بهشت: «سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ» «2» سلام از طرف فرشتگان به مؤمنان: «سَلامٌ عَلَيْکُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها» «3» سلام از طرف خود اهل بهشت به يکديگر: «تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ» گاهى انسان، خود به جايى مى‌رود و گاهى ديگران مى‌آيند و او را با تشريفاتى مخصوص به آن جا مى‌برند. خداوند در اين آيه مى‌فرمايد: «وَ أُدْخِلَ» يعنى اهل بهشت به صورت ساده و معمولى داخل نمى‌شوند، بلکه آنان را با احترام و تشريفات به بهشت مى‌برند. در آيه‌ى 72 سوره‌ى زمر نيز مى‌فرمايد: «وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً». اما درباره‌ى دوزخيان مى‌خوانيم که آنان را با شکنجه به سوى عذاب مى‌برند: «خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ» «4» او را بگيريد و ببنديد و سپس به دوزخ پرتاب کنيد. «1». بقره، 167. «2». يس، 58. «3». زمر، 73. «4». الحاقه، 30- 31. جلد 4 - صفحه 408 اهل دوزخ، از يکديگر متنفّر و بيزارند و همديگر را نفرين مى‌کنند، ولى بهشتيان به يکديگر سلام مى‌کنند. در بهشت، نهرهاى مختلفى وجود دارد: الف: نهر آب: «أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ» ب: نهر شير: «أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ» ج: نهر شراب بهشتى: «أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ» د: نهر عسل: «وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى» «1»