1- از بدترين انواع کفران نعمت، شريک قرار دادن براى خدا و گمراه کردن مردم
«1». مجمع البيان.
جلد 4 - صفحه 414
است. «وَ جَعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلُّوا»
2- گاهى سرچشمهى شرک، طاغوتها هستند. «وَ جَعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلُّوا» و گاهى جاذبهى بتها عامل انحرافند. «وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ کَثِيراً مِنَ النَّاسِ» «1»
3- خداوند افرادى را به حال خود رها مىکند. «قُلْ تَمَتَّعُوا»
4- کافران در دنيا کاميابند، ولى آخرت ندارند. «تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَکُمْ إِلَى النَّارِ»
5- هر رفاهى نشانهى مهر نيست، شايد وسيله و مقدّمهى قهر الهى باشد. «تَمَتَّعُوا»