تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ جَعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَکُمْ إِلَى النَّارِ (30) وَ جَعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً: و قرار دادند براى ذات يکتاى الهى همتايان در عبادت و اطاعت، يا در تسميه که ايشان را الهه نام نهادند. لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِهِ‌: تا گمراه گردانند از راه خدا که توحيد است. نکته: غرض ايشان در اتخاذ «انداد» ضلال و اضلال نبود تا لام غرض باشد، لکن چون گمراهى نتيجه آن بود، پس گوئيا در حکم غرض است. بعد از آن تهديد فرمايد که: قُلْ تَمَتَّعُوا: بگو اى پيغمبر به آنها برخوردار شويد به آرزوهاى خود، يا بگذرانيد عمر را به پرستش بتان که از قبيل شهوات است. حاصل آنکه چند روزى به وسوسه شيطانى و آرزوهاى نفسانى بگذرانيد. فَإِنَّ مَصِيرَکُمْ إِلَى النَّارِ: پس بتحقيق بازگشت شما به آتش جهنم است. زندگانى کفار را تمتع نام فرمود، زيرا امهال آن بر وجهى که فرض شود جلد 7 - صفحه 54 اسهل باشد نسبت به آنچه مهيا است براى آنها در آخرت از عذاب و بالنسبه به جهنم مکانى که در آيند به آن.