وقتى خداوند در زمان پيرى ابراهيم، اسماعيل را به او عطا کرد، او را فرمان داد که اين کودک و مادرش را در مکّه اسکان دهد. ابراهيم فرمان الهى را اطاعت نمود و سپس براى آنان دعا کرد.
در روايات مى‌خوانيم که امام باقر عليه السلام فرمود: ما اهل بيت رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله، بقيه ذرّيّه ابراهيم هستيم که دل‌هاى مردم به سوى ما گرايش دارد، سپس اين آيه را تلاوت فرمودند: رَبَّنا إِنِّي أَسْکَنْتُ ... فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ
کعبه در منطقه‌اى بى‌آب و علف قرار گرفت تا مردم به واسطه‌ى آن آزمايش شوند. چنانکه حضرت على عليه السلام در خطبه‌ى قاصعه چنين بيان فرمود: اگر کعبه در جاى خوش آب و هوايى بود، مردم براى خدا به زيارت آن نمى‌رفتند.
دعاى انبيا مستجاب است. «وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ»، «حَرَماً آمِناً يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ کُلِّ شَيْ‌ءٍ» «1» حرمى امن که همه گونه ثمرات در آن فراهم مى‌شود. امام باقر عليه السلام فرمود: هر ميوه‌اى که در شرق و غرب عالم هست در مکّه يافت مى‌شود.