تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ (171)
يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ: شادى کنند شهداء به رحمتى که فايز شده‌اند از جانب خدا براى جزاى عمل ايشان. وَ فَضْلٍ: و زيادتى بر آن نعمت اضافه بر قدر استحقاق آنها، وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ: و بدرستى که خداى تعالى ضايع نفرمايد اجر مؤمنان موحد مجاهدان را.
در «منهج» از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده که حضرت امير المؤمنين عليه السّلام بالاى منبر، خطبه در تحريض جهاد مى‌فرمود. جوانى برخاست، گفت:
ثواب مجاهد و فضل او چه باشد؟ فرمود: چون مرد عازم جهاد شود، حق تعالى برات آتش جهنم براى او نويسد. و چون تهيه اسباب نمايد، به فرشتگان مباهات فرمايد. و چون با اهل و عشيره وداع کند، در و ديوار بر او گريه کنند و از گناه بيرون آيد و چهل هزار ملائکه را موکل فرمايد تا اطراف او را فرا گرفته، او را محافظت کنند، و هيچ حسنه ننمايد، مگر آنکه مضاعف نمايد، و هر روز عبادت هزار مرد براى او بنويسند که هر يک هزار سال عبادت کرده باشد. چون مقابل کفار بايستد، محاسبين دنيا از حصر حساب ثواب او باز مانند، چون به معرکه در آيد، ملائکه بالهاى خود را بگسترانند. «1»