1- در تبليغ و ارشاد وقت خود را صرف نااهلان نکنيد. «ذَرْهُمْ»
2- انسان، گاهى چنان در کفر غوطه‌ور مى‌شود که برهان و هشدار انبيا نيز او را بيدار نمى‌کند «ذَرْهُمْ»
3- آرزو اگر انسان را غافل کند، نابجاست. «وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ» (ولى اگر انسان را به کار و تلاش وادار کند خوب است زيرا در قرآن مى‌خوانيم: «وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلًا» «1»)
4- مهلت الهى را نشانه لطف و رحمت او ندانيم. ذَرْهُمْ ... فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
(گاهى پزشک به اطرافيان بيمار مى‌گويد: مريض را رها کنيد و هر چه مى‌خواهد بخورد به او بدهيد، زيرا کار از کار گذشته است)