«لَمَجْنُونٌ» به معناى بى‌عقل نيست، بلکه به معناى جن‌زده است. همان‌گونه که کلمه «ديوانه» به معناى ديوزده است و در جاهليّت اعتقاد داشتند که شاعر به خاطر ارتباطى که با جنّ دارد مى‌تواند شعر بگويد.
در اين دو آيه تحقير وتمسخر وتهمت وترديد، با انواع تأکيدها براى پيامبر صلى الله عليه و آله از زبان کفّار مطرح شده است. «يا أَيُّهَا الَّذِي» به جاى «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ»* يک نوع تحقير است، «الذِّکْرُ» با توجّه‌به اينکه کفّار به وحى عقيده نداشتند، يک نوع تمسخر است و «لَمَجْنُونٌ» تهمت
جلد 4 - صفحه 442
است و جمله «إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ» نشانه‌ى ترديد آنان در نبوّت است. به علاوه حرف «إِنْ» و حرف لام در جمله «إِنَّکَ لَمَجْنُونٌ» و قالب جمله اسميه، نشانه‌ى انواع تاکيد در سخن و عقيده انحرافى آنهاست.