از آيات قرآن استفاده مىشود که هرگاه معجزهاى از انبيا صادر شود و مردم بىاعتنايى کنند، ممکن است قهر الهى نازل شود و ممکن است براى مدّتى به آنان مهلت داده شود، ليکن هرگاه نوع معجزه و درخواست آن از طرف مردم باشد؛ نظير بيرون آمدن شتر از دل کوه که از حضرت صالح خواستند و يا نظير فروآمدن غذاى آسمانى که از حضرت عيسى خواستند، در اين گونه موارد هرگاه مردم تخلف نمايند قهر خدا حتمى و فورى است و ديگر به آنان مهلت داده نمىشود. «وَ ما کانُوا إِذاً مُنْظَرِينَ» در آيه قبل کفّار با جمله «لَوْ ما تَأْتِينا بِالْمَلائِکَةِ» از پيامبر عزيز تقاضاى فرود آمدن
جلد 4 - صفحه 443
فرشتگان بر خودشان را داشتند. اين آيه پاسخ مىدهد: که نزول فرشتگان براست و حقّ آن است که فرشته بر افراد لايق نازل شود و نزول فرشته بر افراد نااهل باطل است و ما جز حقّ انجام نمىدهيم. «ما نُنَزِّلُ الْمَلائِکَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ»