در چند آيه قبل خوانديم که کفّار از پيامبراکرم صلى الله عليه و آله درخواست ديدن و آوردن فرشته مى‌کردند. در آيه 14 اين سوره مى‌فرمايد: حتّى اگر ما درى از آسمان را به روى آنان باز کنيم و آنان به آسمان بالا روند وملائکه وچيزهاى ديگرى را هم ببينند، باز ايمان نخواهند آورد، زيرا تقاضاى ديدن فرشته تنها يک بهانه است. و شخص لجوج، عروج خود را به آسمان نيز، انکار مى‌کند.
در آيه 7 سوره‌ى انعام مى‌خوانيم: حتى اگر کتابى را در کاغذى از آسمان نازل کنيم و آنان با دست خود آن را بگيرند، باز هم انکار مى‌کنند و مى‌گويند اين جز جادو و سحر آشکارى
جلد 4 - صفحه 447
نيست.
ضى مفسّران مى‌گويند: «نَسْلُکُهُ» يعنى ما اين تکذيب واستهزا را در دل کفّار نفوذ داديم، نظير آيه «خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ» که سنگدل شده‌اند وديگر قابل هدايت نيستند.