«بروج» جمع «برج» در اصل به معناى ظهور است و به زنى که زينت خود را ظاهر مى‌کند، مى‌گويند: «تبرجت المرئة» و به قصر و کاخ و ساختمان‌هاى بلند که جلوه‌اى خاص
جلد 4 - صفحه 448
دارد برج گفته مى‌شود و در اين آيه کرات آسمانى يا منازل آنها به برج تشبيه شده است.
از گردش زمين به دور خورشيد، دائره‌اى فرضى به نام «منطقة البروج» تشکيل مى‌شود.
اين دايره را دوازده قسمت نموده‌اند که مطابق هر قسمتى ستارگانى قرار مى‌گيرند وبه تناسب شکل آن، مجموعه‌اى از ستارگان به آن نامگذارى شده است. در فارسى به نام‌هاى فروردين، ارديبهشت، خرداد، ... و در عربى به نام حمل، ثور، جوزا، سرطان، اسد، سنبله، ميزان، عقرب، قوس، جدى، دلو و حوت مى‌باشد.