تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِلاَّ مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ مُبِينٌ «18»
إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ: مگر آنکه بر آسمان رود و بدزدد و بربايد سخنى مسموع را، به اين وجه که به جهت مناسبت ميان او و ملائکه در جوهر، سخنى را از ايشان بشنود، و يا از اوضاع و حرکات کواکب چيزى معلوم کند. فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ مُبِينٌ: پس از پى درآيد او را، و بدو رسد و بسوزدش شعله ستاره روشن درخشان مربينندگان را. نزد اکثر مفسرين استثناء منقطع، يعنى لکن هر شيطانى که به آسمان رسد سخن ملائکه را بربايد، شهاب ثاقب او را بسوزاند.
صافى: در مجالس- از حضرت صادق عليه السّلام فرمود: ابليس رفت و آمد مى‌کرد به آسمانهاى هفتگانه. وقتى حضرت عيسى متولد شد، محجوب شد از سه آسمان و به چهار ديگر مى‌رفت. وقتى حضرت خاتم النبيين متولد شد، محجوب از هفت آسمان، و به ستارگان شياطين مرجوم شدند. پس شهاب يکى از معجزات آن حضرت باشد، و قريش مى‌گفتند: اين علامت قيامتى است که ما مى‌شنيديم از اهل کتاب «1».
على بن ابراهيم قمى «2» نقل نموده که در مکه يهودى بود يوسف نام، وقتى ديد حرکت و سير ستارگان را، بيرون آمد به منادى قريش ندا نمود: اى گروه قريش، آيا ديشب مولودى در ميان شما تولد يافته؟ گفتند: نه. گفت: به تورات قسم که خطا گفتيد، بتحقيق در اين شب تولد يافته آخر و افضل انبياء، و او کسى است که در کتب ما يافته‌ايم وقتى متولد شود اين پيغمبر، مرجوم شوند
«1» تفسير صافى، جلد 3، صفحه 103 (به نقل از مجالس)
«2» تفسير قمى، جلد 1، صفحه 373.
جلد 7 - صفحه 93
شياطين، و محجوب گردند از آسمان. قريش به منازل مراجعت، و اهل خود را سؤال گفتند براى عبد اللّه بن عبد المطلب پسرى تولد يافته است نزد حسن تير شهاب شياطين را مى‌سوزاند. ابن عباس گفته «1»: عضوى از اعضاى آنها را فاسد مى‌کند و بعضى را ديوانه نمايد.