اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِلاّ مَنِ استَرَقَ السَّمعَ فَأَتبَعَهُ شِهابٌ مُبِينٌ «18»
مگر کسي از شياطين استراق سمع کند پس شهاب او را متابعت ميکند شهاب آشکارا استراق از ماده سرقت است بمعني دزدي يعني مال کسي را ببرند بطور خفا که طرف متوجه نشود و استراق سمع دزدي کلام است که دو نفر با هم صحبت ميکنند آهسته و ميخواهند کسي متوجه نشود شخصي در خفاي آنها گوش فرا دهد بکلام آنها و اينکه يکي از معاصي بزرگست.
جلد 12 - صفحه 20
شياطين پس از ممنوع شدن از دخول در آسمانها ميرفتند و گوش فرا ميدادند در نزديک آسمان بکلام ملائکه و خبرهايي ميگرفتند و بکهنه خبر ميدادند و آنها برخ مردم ميکشيدند خداوند تير شهاب که باصطلاح امروز سقوط بعضي کرات جويه است ميفرستاد و آنها را ميسوزانيد يا دور ميکرد لذا ميفرمايد: إِلّا مَنِ استَرَقَ السَّمعَ يعني پس از اينکه آسمان محفوظ شد از دخول شياطين ميآمدند و استراق سمع ميکردند از اينکه هم ممنوع شدند فَأَتبَعَهُ شِهابٌ که او را سوزاند يا برگرداند (مبين) که شهاب را همه مشاهده ميکنند و پس از اينکه سحر سحره و کهانت کهنه باطل شد.