تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِنَّ عَلَيْکَ اللَّعْنَةَ إِلى‌ يَوْمِ الدِّينِ (35) وَ إِنَّ عَلَيْکَ اللَّعْنَةَ: و بتحقيق بر توست با وجود بر اين، دورى از رحمت. إِلى‌ يَوْمِ الدِّينِ‌: تا روز جزا، يعنى قيامت، و مراد اينست که خداوند سبحان به تحقيق لعن فرمود تو را، و اهل آسمان و زمين لعن کنند تو را به لعنتى که ملازم تو باشد تا قيامت، بعد هم معذب به عذاب آتش جهنم. جلد 7 - صفحه 106 تبصره: طبرسى رحمه الله فرمايد «1»: در آيه شريفه بيان است به آنکه ابليس ايمان نياورد هرگز، و ايضا جايز نيست لعن بهيمه. بيان: شايد نظر به آنکه دورى از رحمت نسبت به کافر باشد که با وجود عقل و شعور و ادراک، ناسپاسى و حق‌ناشناسى نموده، خود را از فيض رحمت واسعه الهيه محروم نموده، لذا مستحق لعن گشته، لکن بهيمه‌اى بى‌شعور که مشمول رحمت رحمانيه و وظيفه خود را انجام دهد، هر آينه عقلا شايسته لعن نخواهد بود. لطيفه: بعض محققين فرموده‌اند که: حق تعالى در اينجا فرموده‌ (وَ إِنَّ عَلَيْکَ اللَّعْنَةَ) به «الف» و «ل» و در سوره ص فرموده‌ (وَ إِنَّ عَلَيْکَ لَعْنَتِي) «2» زيرا در آنجا فرموده‌ (لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ) «3» مضافا پس فرمود (وَ إِنَّ عَلَيْکَ لَعْنَتِي) بنابر مطابقه و در اينجا فرموده‌ (وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ) سوق مطابقه اقتضا نمود (وَ إِنَّ عَلَيْکَ اللَّعْنَةَ) و يکى از محسنات بديعيّه مطابقه مى‌باشد.