1- ابليس و ابليس صفتان عيب خود را به خدا نسبت مىدهند. «أَغْوَيْتَنِي»
2- ابزار انحراف شيطان، زيبا جلوه دادن زشتىهاست. «لَأُزَيِّنَنَّ»
3- پاکان و مخلصان از دام شيطان درامانند. «الْمُخْلَصِينَ» (البتّه اخلاص داشتن کافى نيست، عنايت خداوند لازم است. زيرا «مخلص» به معناى برگزيده الهى است)