در آيه قبل، ابليس گفت: من همه را گمراه مى‌کنم جز افراد برگزيده و مخلص را. خداوند در اين آيه مى‌فرمايد: اين که تو حريف بندگان برگزيده‌ام نمى‌شوى، راه مستقيم و سنّت من است، يعنى سنّت من آن است که خودم ضامن حفظ آنان باشم، نه آنکه تو به آنان کارى ندارى، بلکه نمى‌توانى به آنان کارى داشته باشى.
سؤال: اگر ابليس حريف بندگان برگزيده نمى‌شود، پس وسوسه آدم بر خوردن از درخت ممنوعه چه بود؟
پاسخ: ابليس در آنان طمع دارد و وسوسه هم مى‌کند و گاهى به ترک اولى نيز وادار مى‌کند ليکن آنان را گمراه و منحرف نمى‌کند.