تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
نَبِّئْ عِبادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (49)
بعد از آن امر فرمايد پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را اينکه خبر دهد بندگان را به کثرت عفو و مغفرت و رحمت الهى به اولياى خود، و شدت عذاب و عقاب سبحانى به دشمنان خود، پس فرمود:
نَبِّئْ عِبادِي: خبر ده و آگهى نما بندگان مرا. أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ:
بدرستى که ذات احديت من بسيار آمرزنده‌ام گناه مؤمنين را، بخشاينده رحمت بر آنان.
«1» مدارک عامّى اين حديث در کتاب شريف احقاق الحقّ، جلد 4، صفحه 177 تا 178 و جلد 6 صفحه 461 تا 476 آمده است.
جلد 7 - صفحه 118