تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّما ذلِکُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (175)
إِنَّما ذلِکُمُ الشَّيْطانُ: اينست و جز اين نيست ترساننده شما، شيطان انسى است به دستاويز شيطان جنّى که «نعيم» و «ابو سفيان» باشد، يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ: مى‌ترساند دوستان خود را که منافقانند تا از لشکر حضرت برگردند، و اين سبب شکست کار مسلمانان شود. فَلا تَخافُوهُمْ: پس اى مؤمنان نترسيد شياطين را، وَ خافُونِ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ: و بترسيد مرا از مخالفت، اگر هستيد تصديق کنندگان وعد و وعيد الهى را، زيرا ايمان مقتضى است ترس خدا را.
تنبيه: آيه شريفه دال است بر آنکه مؤمنين بايد ترس و واهمه از وساوس و دسائس شياطين انسى و جنى نداشته باشند، زيرا در حمايت حفظ قادر متعال مى‌باشند، بلکه بايد ترس و خوف آنان از عظمت ذات حق تعالى و انديشناک باشند از مخالفت فرامين سبحانى.
در کتاب کافى: حضرت صادق عليه السّلام به اسحق بن عمار فرمايد:
خف اللّه کانّک تراه و ان کنت لا تريه فانّه يراک، فان کنت ترى انّه لا يراک فقد کفرت، و ان کنت تعلم انّه يراک ثمّ برزت له بالمعصية فقد جعلته من اهون النّاظرين عليک. «2» يعنى: بترس خدا را به مانند آنکه مى‌بينى او را؛ و اگر او را
«1» خصال صدوق، باب الأربعة صفحه 218 حديث 43.
«2» اصول کافى، جلد 2، کتاب الايمان و الکفر، باب الخوف و الرجاء، صفحه 67، حديث 2
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 307
نمى‌بينى، بتحقيق او تو را مى‌بيند؛ و اگر اعتقاد کنى که نمى‌بيند تو را، پس کافر شدى؛ و اگر علم دارى به اينکه تو را مى‌بيند، پس مبارزه کنى او را به معصيت، بتحقيق قرار دادى ذات سبحانى را از پست‌ترين نظر کنندگان (زيرا اعتنائى به شأن الهى ننمايد).