1- رحمت الهى، بزرگترين و بهترين پيام است. «نبىء» «نبأ» به خبر مهم گفته مىشود)
جلد 4 - صفحه 465
2- گنهکاران نيز بنده خدا هستند. «عِبادِي»
3- در لطف او شک و ترديدى به خود راه ندهيد. «أَنِّي أَنَا»
4- بخشندگى او همراه با لطف و مهربانى است، نه تنها مىبخشد لطف هم مىکند. «الْغَفُورُ الرَّحِيمُ»
5- بخشش و لطف الهى، عميق وپىدرپى است. «الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (قالب غفور و رحيم، نشانهى عمق و تکرار است)
6- لطف و رحمت الهى بر غضبش مقدّم است. «أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ وَ أَنَّ عَذابِي»
7- به رحمت الهى مغرور نشويم، چرا که عذابش دردناک است. «الْغَفُورُ الرَّحِيمُ- الْعَذابُ الْأَلِيمُ»