اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ نَبِّئهُم عَن ضَيف‌ِ إِبراهِيم‌َ (51)
و خبره بده اي نبي اکرم از مهمان ابراهيم (و نبئهم) نبأ بمعني خبر است و از اينکه جهت نبي را نبي گفتند چون از خداوند باو وحي ميرسد بأسباب غير عادي و رسولش گفتند چون براي امة بيان ميفرمايد، و لذا هر رسولي نبي هست، ولي ممکن است نبي باشد و مامور بدعوت نباشد و از پيغمبر اکرم است که فرمود:
(کنت نبيا و ادم بين الماء و الطين)
و اينکه جمله دلالت بر هر دو قسم دارد، زيرا مأمور است حضرت بابلاغ بامت (عَن ضَيف‌ِ إِبراهِيم‌َ) ضيف ورود شخصي است بر شخصي يا شيئي بر شيئي و از باب اضافه در نحو مثل غلام زيد که يکي از ادات تعريف است، و اينکه جمله دو احتمال دارد چون ضيف ممکن است اسم مصدر باشد بمعني مهمان إبراهيم و اطلاق بر مفرد و جمع ميشود، چنانچه در اينکه مورد جمع است بقرينه آيه بعد، و ممکن است مصدر باشد بمعني مهماني کردن إبراهيم و معني أول أظهر است.