تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقالُوا سَلاماً قالَ إِنَّا مِنْکُمْ وَجِلُونَ (52)
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ: وقتى که وارد شدند بر او. مراد ملائکهاند که به ابراهيم عليه السّلام آمدند به بشارت اسحاق و هلاک قوم لوط. فَقالُوا سَلاماً: پس از ورود سلام کردند سلامى بر وجه تحيت و دعا. قالَ إِنَّا مِنْکُمْ وَجِلُونَ:
ابراهيم عليه السّلام گفت: ما از شما ترسناکيم. سبب ترس آنکه چون ملائکه به عنوان مهمانى بر حضرت ابراهيم وارد شدند، ساره خاتون گوسالهاى داشت، آن را ذبح و بريان نموده، نزد ايشان نهاد نخوردند، حضرت جهت را پرسيد، گفتند: تو بکار خود مشغول، و ما هم کار خود را بجا مىآوريم. باز طعام نخوردند نزد آن حال، حضرت بترسيد، گمان برد مکرى در دل دارند.
جلد 7 - صفحه 120