تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ فَما خَطْبُکُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ (57)
حضرت ابراهيم به قرائن دانست که براى بشارت ولد، يک ملک کافى است؛ نزول اين عده ملائکه، البته براى امر مهمى خواهد بود، لذا در مقام تفحص برآمده:
قالَ فَما خَطْبُکُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ: گفت پس چه امر بزرگى است شما را و شأن شما چيست اى فرستادگان حق تعالى.