اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ قَضَينا إِلَيه‌ِ ذلِک‌َ الأَمرَ أَن‌َّ دابِرَ هؤُلاءِ مَقطُوع‌ٌ مُصبِحِين‌َ (66)
و گذارش داديم بحضرت لوط اينکه هلاکت قوم را که ريشه آنها کنده ميشود صبح‌گاه که صبح ميکنند گويا حضرت لوط پس از آنکه معلوم شد که اينها براي هلاکت قوم آمدند تقاضا کرد که تعجيل کنند در اهلاک قوم بخلاف ابراهيم که تقاضاي عفو نمود که ميفرمايد:
يُجادِلُنا فِي قَوم‌ِ لُوطٍ هود آيه 77.
وَ قَضَينا إِلَيه‌ِ يعني گفتند که همين اول صبح عملي ميشود خيالت راحت باشد، چنانچه در سوره هود آيه 83 ميفرمايد: إِن‌َّ مَوعِدَهُم‌ُ الصُّبح‌ُ أَ لَيس‌َ الصُّبح‌ُ بِقَرِيب‌ٍ.
(ذلِک‌َ الأَمرَ) هلاکت قوم را (أَن‌َّ دابِرَ هؤُلاءِ) هفت شهر لوط رجالا و نساء با جميع اموال و زخارف و حيوانات آنها (مَقطُوع‌ٌ مُصبِحِين‌َ) قطع دابر بکلي از بين رفتنست و ريشه کن شدن.