«متوسم» از «و سم» به معنى اثر گذاردن، به کسى گفته مىشود که از کمترين اثر به واقعيّتها پى ببرد، يعنى با فراست و هوشيار باشد. در روايات آمده است که مراد از
جلد 4 - صفحه 474
«لِلْمُتَوَسِّمِينَ» پيامبر و اهلبيت او مىباشند. «1»
شخصى به امام صادق عليه السلام گفت: مسئلهاى دارم، حضرت فرمودند: آيا مىخواهى قبل از آنکه سؤال کنى بگويم سؤالت چيست؟ آن شخص با تعجب پرسيد: از کجا مىدانيد که در ذهنم چيست؟ حضرت فرمودند: «بالتوسم» و آنگاه اين آيه را تلاوت فرمودند. «2»
ممکن است معناى آيهى «إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ» اين باشد که قهر خداوند تنها براى قوم لوط نيست، بلکه راه و سنّتى است ثابت براى تمام جنايتکاران تاريخ. «3»