«ايکه» به معناى بيشه و درختان درهم پيچيده است و مراد از «اصحاب ايکه»، قوم حضرت شعيب مىباشند که در منطقهى خوش آب و هوا و پردرختى ميان حجاز و شامزندگى مىکردند.
در روايتى از پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله آمده که اصحاب مدين و اصحاب الايکة دو امّت بودند که
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». تفسير نورالثقلين.
«3». تفسير اطيبالبيان.
جلد 4 - صفحه 475
شعيب پيامبر هر دوى آنان بود و هر دو کفر ورزيدند، ولى به دو نوع عذاب گرفتار شدند؛ يکى به عذاب «يَوْمِ الظُّلَّةِ» و ديگرى به عذاب «صيحة». «1»
چون ما از خداوند طلبى نداريم، آنچه را دريافت مىکنيم، «انعام» خداوند است، امّا در کيفر الهى، چون قهر او به خاطر گناهان، عيبها واستحقاق خود ماست، کلمهى «انتقام» بکار مىرود.