تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ (77)
إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ: بدرستى که در آن قوم هلاک شده و ديار ويران شده، هرآينه آيت معظم و نشانه محکمى است براى مؤمنين به خدا و رسول، تا به تفکر در آن عبرت يابند، و شآمت ناهنجاريها و عاقبت فسق و کفر را بينا گردند.
نکته: تخصيص مؤمنين براى آن است که ايشان به سبب قبول ايمان، منتفع و بهرهمند شوند به آيات الهيه، و لکن مخالفين و منکرين به سبب انکار و استکبار، خود را از فيض هدايت و ايمان محروم داشته، لذا آيات سبحانيه در آنها تأثيرى نبخشد، بلکه بر کفرشان افزوده گردد (وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً). «1»
«1» اسراء آيه 82.
جلد 7 - صفحه 136