1- آفرينش، هدفدار است و هدفش حقّ است. ما خَلَقْنَا ... إِلَّا بِالْحَقِ
2- خلقت، هدفدار و مسيرش معاد است. «إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ»
3- اگر توان تنبيه کفّار را نداريد، نگران نباشيد، قيامتى در کار است. «إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ فَاصْفَحِ»
4- زير بناى مسائل اخلاقى وگذشت وعفو، بايد ايمان به مبدأ ومعاد و هدفگيرىهاى صحيح باشد. خَلَقْنَا ... بِالْحَقِّ وَ إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ فَاصْفَحِ
5- اکنون که قيامت حقّ است و به حساب همه رسيدگى مىشود، پس نگران حيلهها و عنادهاى کفّار مباش و آنان را عفو کن. «إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ فَاصْفَحِ»
6- کسى که فرمان گذشت مىدهد، خدايى است که مربّى وخلّاق وعليم است «إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ»
(او مىداند که عفو وگذشت در روح فرد وجامعه و جذب و رشد مردم چه اثرى دارد، پس عمل به فرمان صَفح براى شما سنگين نباشد.)
«1». تفسير نمونه.
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 478