نکته‌های تفسیر نور

در روايات شيعه و سنى آمده است که مراد از «سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي»، سوره حمد مى‌باشد. زيرا اين سوره در هر نماز دوبار خوانده مى‌شود و در روايتى آمده که خداوند مى‌فرمايد: من سوره حمد را ميان خود و بنده‌ام دو قسمت کرده‌ام؛ نيمى از آن در مورد من است و نيمى از آن به بندگانم ارتباط دارد. (از «بسم‌اللَّه» تا «مالک يوم الدين» مربوط به خداست و از «ايّاک نَعبد» که اظهار عبوديّت و استمداد و دعاست مربوط به بندگان است.) البتّه بعضى گفته‌اند مراد از «الْمَثانِي» خود قرآن است، «سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي» به معناى هفت آيه از قرآن است، که همان سوره حمد باشد. ودليل اين سخن آيه‌ «اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ کِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِيَ» «1» يعنى خداوند بهترين حديث را نازل کرد، کتابى که آياتش متشابه و هماهنگ و تکرارى است. پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله فرمودند: «من اعطاه الله القرآن فراى ان رجلا اعطى افضل مما اعطى فقد صغر عظيما و عظم صغيرا» «2» يعنى کسى که خداوند به او قرآن عطا کند و چنين تصور کند که به ديگرى چيز بهترى داده شده، قرآنِ بزرگ را کوچک شمرده و غير قرآن را که کوچک است، بزرگ دانسته است.