تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ (89) «1» تفسير برهان جلد 2، صفحه 354. جلد 7 - صفحه 147 وَ قُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ‌: و بگو اى پيغمبر بتحقيق که من هستم ترساننده بيان کننده. أبو الفتوح رازى: در خبر است روزى عبد اللّه بن مسعود به در حجره پيغمبر آمد، در زد. حضرت فرمود: کيست بر در. گفت: من يا رسول اللّه. حضرت به خشم آمد، فرمود: (انا و انا و هل للمخلوق يقول انا) آيا براى مخلوق است که بگويد من. چون عبد اللّه داخل شد، رسول را خشمناک ديد، عرض کرد: چه گناه کردم؟ فرمود: يا بن مسعود، ندانى هيچ مخلوقى را نرسد که گويد من، عرض کرد: توبه نمودم که ديگر نگويم. حق تعالى به سبب ادب پيغمبر، فرمود همه جهان را حرام است جز تو را، بگو بر اطلاق (انى انا النذير المبين) من شما را ترساننده‌ام از عذاب الهى که فرود آيد به شما.