در ميان مفسران مشهور آن است که مراد از «يقين» در اين آيات، مرگ يعنى يقينى‌ترين امر نزد بشر است. همان گونه که در آيه‌ى 46 سوره مدّثر نيز از زبان کفّار آمده که: «وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ» ما معاد را تا لحظه مرگ تکذيب مى‌کرديم. گرچه معناى يقين، مرگ نيست، ولى مرگ زمينه‌اى براى يقين پيدا کردن است، چون هنگام فرارسيدن مرگ تمام پرده‌ها کنار رفته و انسان به واقعيات يقين پيدا مى‌کند.
بعضى از منحرفان آيه «وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّى يَأْتِيَکَ الْيَقِينُ» را دستاويز قرار داده و مى‌گويند: اگر
جلد 4 - صفحه 485
به يقين رسيدى، ديگر عبادت لازم نيست!. غافل از آنکه خطاب آيه به پيامبر صلى الله عليه و آله است که از روز اوّل به يقين رسيده بود ودر برابر تطميع وتهديدهاى کفّار مى‌فرمود: اگر ماه را در يک دستم و خورشيد را در دست ديگرم قرار دهيد، دست از وظيفه‌ى خود برنمى‌دارم، ولى با آن يقين تا آخرين لحظه عمر عبادت مى‌کرد.