از امورى که خداوند بر خود لازم دانسته، ارشاد وهدايت مردم است. چنانکه مىفرمايد:
«إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى» «1» و در اين آيه مىفرمايد: «عَلَى اللَّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ»
«قَصْدُ» به معناى اعتدال و ميانهروى است و مراد از «قَصْدُ السَّبِيلِ» راهميانه، يعنى راه مستقيم است. چنانکه لقمان، فرزندش را چنين موعظه مىکند؛ «وَ اقْصِدْ فِي مَشْيِکَ» «2» در راه رفتن معتدل و ميانه باش.