برگزیده تفسیر نمونه
]
اشاره
(آیه 24)
شأن نزول:
این آیه در باره «مقتسمین» (تبعیض گران) که قبلا در باره آنها بحث شد نازل گردیده است، آنها شانزده نفر بودند که به چهار گروه تقسیم شدند و هر گروه چهار نفری بر سر راه مردم در یکی از جادههای مکه در ایام حج ایستادند تا پیش از آنکه مردم وارد شوند ذهن آنها را نسبت به قرآن و اسلام بدبین سازند، و بگویند محمد صلّی اللّه علیه و آله دین و آیین تازهای نیاورده بلکه همان افسانههای دروغین پیشینیان است.
تفسیر:
آنها که بار گناه دیگران را بر دوش میکشند- در آیات گذشته سخن از مستکبران بود و در این آیه منطق همیشگی این گروه بیایمان منعکس شده است، میگوید: «و هنگامی که به آنها گفته شود پروردگار شما چه چیز نازل کرده است؟ در پاسخ میگویند: (اینها وحی الهی نیست) همان افسانههای دروغین پیشینیان است» (وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ ما ذا أَنْزَلَ رَبُّکُمْ قالُوا أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ).
جالب این که مستکبران امروز نیز غالبا موذیانه برای فرار از حق و همچنین برای گمراه ساختن دیگران به این تهمت متوسل میشوند، حتی در کتب جامعه شناسی شکل به اصطلاح علمی به آن دادهاند و مذهب را زاییده جهل بشر و تفسیرهای مذهبی را اسطورهها مینامند! اما آنها با مذاهب خرافی و ساختگی هرگز جنگ و ستیز ندارند، مخالفت آنها تنها با مذاهب راستین است که افکار انسانها را بیدار میکند، و زنجیرهای استعمار را درهم میشکند سدّ راه مستکبران و استعمارگران است.