سوره نحل(النحل)، آیه ۲۴ · جزء ۱۴ · صفحه ۲۶۹
وَإِذَا قِيلَ لَهُم مَّاذَا أَنزَلَ رَبُّكُمْ قَالُوا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
و هنگامی که به آنها گفته شود: «پروردگار شما چه نازل کرده است؟» میگویند: «اینها (وحی الهی نیست؛) همان افسانههای دروغین پیشینیان است!»
معنی کلمات و عبارات
«أَسَاطِیرُ»: افسانهها و نوشتهها. مراد اباطیل و اکاذیب و خرافات است. جمع اُسْطُورَة (نگا: انعام / ) یا جمع أَسْطار و آن جمع سَطْر است (نگا: فرقان / . أَساطیرُ خبر مبتدای محذوف است و تقدیر چنین است: هُوَ أَساطیرُ الأوّلینَ.
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱- منکران آخرت، آیات قرآن را سخنانى ساختگى و قصه هاى نوشته شده پیشینیان قلمداد مى کردند. «فالذین لایؤمنون بالأخرة قلوبهم منکرة ... و إذا قیل لهم ماذا أنزل ربّکم قالوا أسطیر الأولین»
«أساطیر» (جمع اُسطوره) به معناى داستانهاى ساختگى و سخنان موهومى است که به صورت مکتوب مى باشد.
۲- منکران عالم آخرت، منکر نزول قرآن از جانب خداوند بودند. «فالذین لایؤمنون بالأخرة ... إذا قیل لهم ماذا أنزل ربّکم قالوا أسطیر الأولین»
رفع «أساطیر» به خاطر خبر براى مبتداى محذوف بودن («المنزل» یا «الذى یسئل عنه») است که مراد از آن قرآن مى باشد.
۳- نپذیرفتن حق و داشتن روحیه استکبارى، عامل انکار نزول قرآن از جانب خداوند «فالذین لایؤمنون بالأخرة قلوبهم منکرة و هم مستکبرون ... و إذا قیل لهم ماذا أنزل ربّکم قالوا أسطیر الأولین»
۴- منکران معاد، مدعیان روشنفکرى و بالا بودن سطح فکرى خویش «فالذین لایؤمنون بالأخرة ... إذا قیل لهم ماذا أنزل ربّکم قالوا أسطیر الأولین»
تفسیر (۱۱)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۲–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۲–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۲–۶۴ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۴ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۲۴ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۲۴ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۲۴ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۴ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۴–۲۹ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۴
موضوعات
دستهبندی موضوعی
ادعای مکذبان آخرتتهمتهای مکذبان آخرتعجب مکذبان آخرتمدعیان روشنفکریعوامل تکذیب قرآنمکذبان آخرتتهمت افسانه به قرآنمکذبان قرآنآثار استکبارآثار حق ناپذیریوحیانیت قرآن
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۵۰)
- تهمت مشرکان، مبنی بر ارتجاعی بودن قران+۶ آیه
- وجود اسطورهها در میان پیشینیان و اگاهی مشرکان عصر بعثت از ان+۸ آیه
- اساطیر خواندن قران از سوی کافران عصر بعثت+۴ آیه
- هشدار خداوند به اساطیر خوانندگان قران+۱ آیه
- خواری و رسوایی اساطیر قلمدادکنندگان قران در قیامت+۱ آیه
- استکبار در برابر حق، عامل اساطیر خواندن قران از سوی مشرکان+۱ آیه
- نادانی، عامل اساطیر خواندن قران از سوی مشرکان عصر بعثت+۱ آیه
- اسطورههای پیشینیان، اموری غیر واقعی از دیدگاه مشرکان عصر بعثت+۸ آیه
- استکبار، سبب اتّهام افسانه بودن به قران+۲ آیه
- افترای به محمّد(صلی الله علیه واله)، درپیدارنده عذاب در اخرت+۱ آیه
- تکرار مخالفت با پیامبران الهی، در طول تاریخ+۱ آیه
- تربیت انسانها، از جانب خداوند
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۳ آیه
- حرمت افترا به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۳ آیه
- ربوبیّت و پروردگاری خداوند، مقتضی نزول قران+۱ آیه
- سؤال مشرکان از یکدیگر، در مورد قران
- سؤال برخی مؤمنان از مشرکان، در مورد قران
- سؤال خداوند از منکران اخرت، درباره نزول قران و اعتراف انان به اسطوره بودن ان+۱ آیه
- سؤال مشرکان از یکدیگر، در مورد قران
- سؤال برخی مؤمنان از مشرکان، در مورد قران
- اسطوره پنداشته شدن قران، از سوی مشرکان+۷ آیه
- جامعه داستان پرداز و افسانه گرا، دارای ذهنیّتی ناتوان و مغشوش در تشخیص حق از باطل+۸ آیه
- تکبّر و استکبار، از موانع شناخت ایات و تعالیم الهی+۲ آیه
- اضلال دیگران، موجب شریک شدن در گناه انان+۱ آیه
- اسطوره خواندن قران از سوی مشرکان با هدف گمراه کردن مردم+۱ آیه
- اسطوره خواندن قران درپی دارنده عذاب دنیا و اخرت+۲ آیه
- استکبار در برابر قران، با افسانه خواندن ان+۱ آیه
- افترا به قران با افسانه قلمداد کردن ان، سبب گمراه شدن نااگاهانه عده ای از مردم+۱ آیه
- افترا به قران با افسانه خواندن ان، موجب سرزنش خداوند+۱ آیه
- افترا به قران، موجب به دوش کشیدن بخشی از گناه گمراه شدگان بواسطه ان، علاوه بر گناه افترا+۱ آیه
- گمراه کردن مردم از مسیر حق، از اهداف افترا زنندگان به قران+۱ آیه
- روحیه استکباری، عامل افترا زدن به قران+۳ آیه
- حق ناپذیری، سبب افترا به قران، با افسانه خواندن ان+۱ آیه
- کفر به اخرت، عامل افترا بستن به قران با افسانه خواندن ان+۱ آیه
- افترا به قران با افسانه خواندن ان، موجب تهدید به عذاب ناگهانی از جانب خداوند+۱ آیه
- افترا به قران، در پی دارنده کیفر الهی+۱ آیه
- ذلت و رسوایی، کیفر افترا زنندگان به قران با اساطیر قلمداد کردن ان در قیامت+۲ آیه
- افترای مستکبران به قران، با افسانه پیشینیان خواندن ان+۱ آیه
- اساطیر خواندن قران، از افتراهای مشرکان به ان+۳ آیه
- استکبار، از موانع ایمان به قران+۲ آیه
- خداوند، منشا نزول قران
- ربوبیّت خداوند، منشا نزول قران+۱ آیه
- استکبار مشرکان قریش، منشا انکار نزول و الهی بودن قران+۱ آیه
- مشرکان قریش، انکار کننده نزول قران بر پیامبر(صلی الله علیه واله)
- اسطوره بودن قران از افتراهای کافران+۹ آیه
- مقابله کافران با قران، با افترا زدن به ان+۷ آیه
- انتقال و حمل گناه گناهکاران از سوی گمراهگران، در قیامت+۳ آیه
- گناه بودن افترا به قران، با اسطوره پنداشتن ان+۱ آیه
- افترای به محمّد صلی الله علیه و اله، درپیدارنده عذاب اخرتی+۱ آیه
- خداوند، تسلّادهنده پیامبر صلی الله علیه و اله، با تبیین فرجام تکذیبکنندگان و منکران رسالت ان حضرت+۱ آیه